De mooiste manier om echt kennis te maken met Wadi Rum is een paar dagen te wandelen vergezeld met een bedoeïenengids en een kameel.  Wandelaars kunnen ervaren hoe Wadi Rum door het zonlicht elk moment van de dag er anders uitziet. ’s Nachts word er geslapen onder de sterren. Vanaf het Visitors Centre is het uitzicht over de Seven Pillars of Wishdom spectaculair. Vanaf hier vertrekken de meeste jeep- en kamelensafari’s. Met name de film over Lawrence of Arabia heeft ervoor gezorgd dat Wadi Rum bekend is buiten Jordanië, de restanten van zijn kasteel zijn in de woestijn nog te bewonderen.

Wadi Rum is een uitgestrekte woestijnvallei in het zuiden van Jordanië, omringd door indrukwekkende rotsformaties en kleurrijke zandduinen. Deze fascinerende plek is niet alleen bekend vanwege zijn adembenemende landschap, maar ook vanwege zijn rijke geschiedenis en cultuur. Wadi Rum is namelijk al duizenden jaren bewoond door verschillende bedoeïenenstammen die nog steeds traditionele manieren van leven en werken hanteren. Wandelen in Wadi Rum is daarom niet alleen een kans om te genieten van de natuurlijke schoonheid van de woestijn, maar ook om te leren over de lokale cultuur en levensstijl. Het is aan te raden om een gids te boeken voor een wandeling in Wadi Rum, omdat de woestijnvallei uitgestrekt is en het gemakkelijk is om te verdwalen. De gidsen zijn meestal afkomstig uit de bedoeïenengemeenschap en hebben uitgebreide kennis over de lokale flora en fauna, evenals de geschiedenis en cultuur van Wadi Rum. Ze kunnen ook de beste wandelroutes aanbevelen, afhankelijk van uw interesses en vaardigheden.

Het hele artikel lees je hier >>

De Pantanal, gelegen in het hart van Zuid-Amerika, is een uniek natuurgebied en een van de meest bijzondere toeristische bestemmingen in Brazilië. Dit uitgestrekte gebied van moerassen, lagunes en weiden beslaat een oppervlakte van meer dan 150.000 vierkante kilometer, waardoor het de grootste wetlands ter wereld is. Een van de meest indrukwekkende aspecten van de Pantanal is de overvloed aan wildlife. Het gebied is de thuisbasis van meer dan 650 vogelsoorten, waaronder de majestueuze hyacinthara, evenals zeldzame zoogdieren zoals de reuzenotter, de jaguar en de tapir. De Pantanal is ook de enige plaats ter wereld waar de jaguar zo gemakkelijk kan worden gespot. Om de flora en fauna van de Pantanal te ontdekken, zijn er tal van mogelijkheden voor toeristen. Een van de populairste activiteiten is het maken van een boottocht door de waterwegen van de Pantanal. Tijdens deze excursies kun je genieten van de rust en stilte van het gebied, terwijl je langs weelderige vegetatie en fascinerende dieren in het wild vaart.

Een andere manier om de Pantanal te verkennen, is door middel van wandelingen. Er zijn veel wandelpaden die door het moerasgebied lopen en die de bezoekers de kans geven om de lokale flora en fauna van dichtbij te zien. Het is aan te raden om een lokale gids in te huren om je te helpen bij het identificeren van de verschillende soorten planten en dieren die je tegenkomt.

Naast de flora en fauna biedt de Pantanal ook culturele attracties. De lokale bevolking leeft al eeuwenlang in harmonie met de natuur en heeft een rijke en gevarieerde cultuur ontwikkeld. Tijdens een bezoek aan de Pantanal kun je kennismaken met deze fascinerende cultuur door middel van traditionele muziek, dans, ambachten en culinaire specialiteiten.

Tot slot is de Pantanal een paradijs voor sportvissers. Het gebied staat bekend om zijn overvloed aan vissoorten, waaronder piranha's, meerval en dolfijnvis. Er zijn tal van visexpedities beschikbaar, waarbij je kunt genieten van de rustige wateren van de Pantanal en tegelijkertijd kunt proberen om de legendarische vissen van het gebied te vangen.

De Pantanal is zonder twijfel een van de meest bijzondere toeristische bestemmingen in Brazilië. Het biedt bezoekers de mogelijkheid om te genieten van de ongerepte natuur, de lokale cultuur te ontdekken en de spannende activiteiten te ervaren die het gebied te bieden heeft. Of je nu een natuurliefhebber, een cultuurfanaat of een sportvisser bent, de Pantanal is zeker een reis waard.

Highlights van de Pantanal
Wildlife
De Pantanal is een van de beste plekken ter wereld om wilde dieren te observeren, waaronder de jaguar, tapir, reuzenotter, kaaiman en honderden vogelsoorten.

Boottochten
en van de beste manieren om de Pantanal te verkennen is per boot. Boottochten bieden bezoekers de kans om dicht bij de natuur te komen en te genieten van het landschap en de wilde dieren die het gebied bewonen.

Vogels spotten
De Pantanal is een paradijs voor vogelaars, met meer dan 650 vogelsoorten. Enkele van de meest opvallende zijn de hyacinthara, jabiru ooievaar en tuiuiu reiger.

Het hele artikel lees je hier >>

Diep in het zuidwesten van Utah, omringd door de woestijn, doemt een spectaculair landschap op: Zion National Park. Dit adembenemende park van bijna 600 vierkante kilometer is een paradijs voor natuurliefhebbers en avonturiers. Met zijn ongerepte schoonheid, uitdagende wandelpaden en fascinerende geschiedenis biedt Zion een ervaring die u niet snel zult vergeten. Zion National Park kent een rijke geschiedenis die duizenden jaren teruggaat. Archeologische vondsten wijzen op de aanwezigheid van de Anasazi, een inheems Amerikaans volk, die het gebied zo'n 8.000 jaar geleden bewoonden. Later, rond het jaar 1200, vestigden de Paiute-indianen zich in het park. In de 19e eeuw werd het gebied verkend door Europese kolonisten, met name mormoonse pioniers. Zij waren het die de naam "Zion" aan het park gaven, verwijzend naar een heilige plek uit de Bijbel. In 1909 werd het gebied tot Mukuntuweap National Monument benoemd door president William Howard Taft. In 1919 kreeg het de status van nationaal park en de naam Zion National Park.

Het unieke landschap van Zion National Park is het resultaat van miljoenen jaren van erosie en geologische processen. De iconische rode en oranje zandsteenformaties zijn gevormd door de krachtige werking van water, ijs en wind. Deze elementen hebben het landschap gesculpteerd tot een adembenemend amfitheater van torenhoge kliffen, diepe canyons en grillige rotsformaties. De Virgin River, die door het hart van het park stroomt, heeft een cruciale rol gespeeld in het vormgeven van het landschap. Deze rivier heeft de diepe en smalle Zion Canyon uitgesleten, die een van de meest bezochte attracties van het park is.

Park herbergt een ongelooflijke diversiteit aan planten- en diersoorten, dankzij de variatie in hoogte en de aanwezigheid van waterbronnen. Er zijn meer dan 900 verschillende plantensoorten te vinden, variërend van torenhoge ponderosa dennen tot geurige salie en kleurrijke wilde bloemen.

Activiteiten en bezienswaardigheden
Zion National Park biedt tal van activiteiten voor bezoekers van alle leeftijden en interesses. Enkele van de populairste activiteiten zijn wandelen, kamperen, fietsen, paardrijden en canyoneering.

Wandelen: Er zijn meer dan 150 kilometer aan wandelpaden in het park, variërend van gemakkelijke wandelingen tot uitdagende tochten. Enkele van de meest populaire routes zijn de Narrows, Angels Landing en Observation Point.

Kamperen: Er zijn drie campings in het park, waarvan er twee (Watchman en South Campground) het hele jaar door geopend zijn. Reserveren wordt sterk aanbevolen, vooral tijdens het hoogseizoen.

Fietsen: De Zion Canyon Scenic Drive is een prachtige route om per fiets te verkennen. Tijdens het hoogseizoen (maart tot november) is de weg alleen toegankelijk voor shuttlebussen en fietsers, waardoor fietsers kunnen genieten van een rustige en autovrije ervaring.

Paardrijden: Bezoekers kunnen paardrijtochten maken door het park, onder begeleiding van ervaren gidsen.

Zion National Park Scenic Drive
De Zion National Park Scenic Drive is een 57 kilometer lange route die het beste van Zion's ongerepte schoonheid en majestueuze landschappen toont. De weg neemt bezoekers mee door het hart van het park, langs torenhoge kliffen, diepe canyons en weelderige groene valleien. Onderweg zijn er tal van uitkijkpunten en wandelpaden om te verkennen, waardoor de Scenic Drive een must-do is voor elke bezoeker van Zion.

De Zion National Park Scenic Drive begint bij de zuidelijke ingang van het park, vlak bij het stadje Springdale. De route volgt de Utah State Route 9 (Zion-Mount Carmel Highway) door Zion Canyon en loopt vervolgens verder naar het oosten, waar het aansluit op de Zion-Mount Carmel Tunnel. Na het passeren van de tunnel, slingert de weg zich verder door de oostelijke zijde van het park, met panoramische uitzichten op de rotsformaties, totdat het uiteindelijk eindigt bij de oostelijke ingang.

Het hele artikel lees je hier >>

De spuitende geisers, ruisende watervallen, vulkanen, ijsmeren en stranden van IJsland vormen een perfect decor voor een onvergetelijke camperreis. En dat op maar 3 uur vliegen vanaf Nederland! Susanne, reisexpert bij campervakantiespecialist Travelhome, haar man, haar dochter (9) en hun twee vrienden kozen in de zomervakantie voor een drieweekse camperreis naar IJsland, waarbij ze op zoek gingen naar de allermooiste unieke plekjes van dit imposante land. Het land overspoelde ze met fantastisch natuurschoon. Een land vol avontuur, waar ze samen nog altijd met veel enthousiasme over kunnen vertellen. Denkend aan vulkanen, gletsjers, heerlijke hot springs, oneindige adembenemende vergezichten, pruttelende modderpoelen, walvissen, de unieke papegaaiduikers en de galopperende wilde paarden – nergens ter wereld vind je zo’n overweldigend landschap vol gave highlights. En in een camper wordt het avontuur éxtra bijzonder.

Susanne's Top 10 IJslandse highlights
1. Beklim een vulkaan
‘Breng een bezoek aan een vulkaan(krater) zoals Grábrók, een krater van bijna 3.000 jaar oud. Vóór deze reis was ik er al zeker van dat ik perse naar Grábrók wilde. Ik keek er dan ook enorm naar uit. Vol enthousiasme begonnen we aan de flinke klim omhoog. Via goed aangelegde traptreden bereikten we de top. Het panoramische uitzicht was de klim dubbel en dwars waard. Het waaide er bizar hard en we moesten onszelf goed stevig neerzetten, maar dat maakte de ervaring eigenlijk alleen maar nóg geweldiger.’

2. Verken een gletsjermeer
‘In Jökulsárlón, het grootste gletsjermeer van Ijsland, drijven lichtblauwe, witte en door vulkanisch stof zwart en grijs gekleurde ijsrotsen met de meest uiteenlopende vormen. Wij boekten een speciale excursie. Na een korte uitleg reden we via het grindpad naar het water. Met het amfibievoertuig gleden we vervolgens het water in. Wat een leuke ervaring! De gids liet ons een groot blok ijs zien en vertelde hoe oud zo’n blok kan zijn – wel 1.000 jaar oud! Iedereen kreeg de mogelijkheid om het even vast te houden en we mochten zelfs een stukje ijs proeven!’

3. Ga walvissen spotten
‘Maak vanuit het Noord-IJslandse dorp Húsavík een boottocht en ga op zoek naar de meest fascinerende dieren ter wereld: walvissen. Kijk goed rond, want in dit gebied kun je de grote bultruggen spotten, maar ook zeehonden, potvissen en grienden leven hier. Wil je de orka bewonderen? Maak dan een boottocht vanuit een van de Oost- of Westfjorden. Wij genoten dus van een tocht vanuit Húsavík. Al snel na het uitvaren werden we beloond. Wat een geweld: de walvis was aan het spelen en verraste ons met een gigantisch mooie sprong in het water. Magnifiek. Ik heb al vaker whalewatchingtrips gemaakt, maar nooit eerder zag ik een walvis zo prachtig springen en spelen. Ruim een uur werden we continu verrast door verschillende walvissen rond de boot. Onze dochter genoot volop en was vol verbazing en bewondering over de mooie gigantische zoogdieren.’

4. Ontdek geothermisch IJsland
‘Wandel over de paden rondom het Viti-kratermeer en ontdek de geothermische omgeving van Námaskarð en Hverir. Door de klei wandelden we lange tijd tussen de borrelende en sissende modderpoelen. Ontzettend indrukwekkend!’

5. Geniet van de hot springs
‘Relax tijdens een bezoek aan een van de velen geothermische baden. Vooral de Blue Lagoon, de Fontana Spa en Mývatn Nature Baths zijn een bezoek meer dan waard. Of wat dacht je van een avontuurlijke duik en lekker zwemmen in een natuurlijke bron zoals bij Brjánslækur? We genoten volop van het prachtige uitzicht vanuit de hot spring, op een unieke plek, zo midden in de natuur.’

Het hele artikel lees je hier >>

Het grondgebied van Oman bestaat voor tachtig procent uit woestijn. Of beter gezegd: woestijnen, want er bestaan verschillende soorten: zand, duinen of stenen, vlaktes, plateaus en bergen. De woestijnen vormen het decor van het avontuur in Oman. Ontdek per terreinwagen afgelegen stranden, de mooiste bergsteden of een oud vergeten fort. Rijdt en raak onder de indruk van de altijd wisselende minerale schoonheid van het landschap, waar woestijnlandschap wordt afgewisseld door tropische wadi’s (groen woestijndal). Zo’n plotselinge explosie van groene en blauwe kleuren zorgen voor een adembenemend spektakel. En net als overal zijn er zaken waar niemand omheen kan. Zo ‘moet’ een bezoek worden gebracht aan de enorme duinen van de beroemde Wahiba woestijn en ook ‘dune bashing’ is een adembenemende ervaring: een nationale sport waarbij de duinen met een terreinwagen worden beklommen en afgedaald.

Rub al-Khali
In de regio Dhofar in het zuiden van Oman bevindt zich het grootste aaneengesloten woestijngebied ter wereld, Rub al-Khali. Alleen aan de rand van deze enorme, ondoordringbare zandwoestijn wonen enkele volksstammen. Rub al Khali betekent letterlijk het lege kwartier. Het is een van de grootste en droogste woestijnen ter wereld. Het kleine zusje van Rub al Khali is Wahiba Sands. Dit woestijnlandschap ligt ten zuiden van Muscat en beslaat een oppervlakte van 16.000 vierkante kilometer. De duinen van Wahibi Sands kunnen wel tot 200 meter hoog worden. Het is een magnifi eke ervaring om er een nacht in een tentje onder de sterren door te brengen, een belevenis die je niet snel zult vergeten!

Het hele artikel lees je hier >>

De regio rond Tonlé Sap en de Mekong bestaat voornamelijk uit vlaktes, die langzaam omhoog glooien tot een hoogte van ongeveer 100 meter . De Mekong heeft haar oorsprong in China en stroomt door Myanmar, Laos en Thailand voordat ze Cambodja binnenkomt. Uiteindelijk komt de Mekong uit in de Zuid-Chinese Zee via de gelijknamige rivierdelta in Vietnam. Omdat het stroomgebied van de rivier zich in een tropische zone bevindt, stijgt het waterpeil aanzienlijk tijdens het regenseizoen tussen mei en oktober. Dit water stroomt naar Tonlé Sap, dat in natte tijden ongeveer zes keer zo groot wordt als het IJsselmeer. Het grootste natuurlijke meer van Zuid-Oost Azië is van groot belang voor de bewoners van Cambodja, die er hun water halen en vis vangen. Ongeveer driekwart van de bevolking leeft dan ook aan of rondom de oevers van Tonlé Sap, de rest leeft in de steden. Het meest geziene dier is hier de waterbuffel, die wordt ingezet in de landbouw en rijstvelden. Rond Tonlé Sap leven veel visvangers, zoals ibissen, pelikanen en ooievaars, die tijdens het dalen van de waterspiegel worden aagetrokken door de vissen die tussen de wortels van de ondergelopen bomen leven.

Tonlé Sap is het grootste meer van Zuidoost-Azië en een belangrijke bron van inkomsten voor de mensen die in de omliggende gebieden van Cambodja wonen. Het meer beslaat een oppervlakte van ongeveer 250.000 hectare en verandert elk jaar van grootte vanwege het jaarlijkse regenseizoen. Tijdens het droge seizoen stroomt het water van de Mekong-rivier het meer in, maar tijdens het regenseizoen verandert de stroomrichting en stroomt het water terug de rivier in. Deze jaarlijkse cyclus is de reden waarom het Tonlé Sap-meer ook bekend staat als de enige rivier die omgekeerd stroomt. Het Tonlé Sap-meer heeft een enorme biodiversiteit en biedt een thuis aan een groot aantal zeldzame en bedreigde diersoorten. Het is ook een belangrijke visserijbron en voorziet in het levensonderhoud van duizenden lokale bewoners.

Een populaire manier om het Tonlé Sap-meer te verkennen is per boot. Er zijn verschillende tours beschikbaar die de bezoekers langs de drijvende dorpen en gemeenschappen voeren die langs de oevers van het meer liggen. De drijvende dorpen zijn gemaakt van huizen die zijn gebouwd op vlotten en bieden een unieke blik in de manier van leven van de lokale bevolking. Een van de meest indrukwekkende drijvende dorpen is Kampong Phluk, gelegen aan de oostelijke oever van het meer. Het dorp is omringd door mangrovebossen en biedt een adembenemend uitzicht op het omliggende landschap. Hier kunnen bezoekers traditionele huizen zien die op hoge palen zijn gebouwd, en genieten van de lokale keuken die bestaat uit verse vis en zeevruchten.

Een ander populaire attractie is de Chong Khneas Floating Village, gelegen aan de zuidelijke oever van het meer. Het is een van de grootste drijvende dorpen van Cambodja en biedt een fascinerende blik in het dagelijkse leven van de lokale bevolking.

Het Tonlé Sap-meer is ook de thuisbasis van verschillende beschermde gebieden, waaronder het Prek Toal Bird Sanctuary. Dit reservaat is een belangrijke broedplaats voor zeldzame vogels en biedt een prachtig uitzicht op de natuurlijke schoonheid van het meer.

Het hele artikel lees je hier >>

Newfoundland en Labrador is de meest oostelijke provincie van Canada in de Atlantische regio en is bij veel toeristen nog onbekend. Dit ondanks de vele aantrekkelijke punten, zoals Iceberg Alley, Gros Morne National Park met zijn Tablelands waar de aardkorst aan de oppervlakte zichtbaar is, de Viking Trail, verschillende iconische vuurtorens, en het levendige St. John’s. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de vrolijk gekleurde huizen, papegaaiduikers en walvissen. Zoals gezegd vormen Newfoundland – met de klemtoon op New en niet op found – en Labrador één provincie. Labrador ligt op het vasteland van Canada en is enorm ruig en nauwelijks bewoond. Op het eiland Newfoundland en de omringende eilanden woont 94 procent van de totale bevolking van deze provincie. Newfoundland en Labrador wordt ook wel NL genoemd, wat voor ons Nederlanders veel leuke fotomomenten oplevert tijdens een reis door Newfoundland. Meer dan de helft van de inwoners woont op het Avalon Peninsula aan de oostelijke kant van Newfoundland en dan woont ook nog eens 40 procent van de bevolking in en rond St. John’s. Dat geeft meteen aan hoe dun bevolkt de rest van het eiland is.

Naam
Dit gebied werd verkend door ontdekkingsreizigers en kwam zo aan zijn naam. Koning  Henry VII had het na verkenning door Sebastian en John Cabot over ‘New founde lande’ en in het Portugees werd dit Terra Nova. Die naam wordt nog wijdverbreid gebruikt, onder andere in de naam Terra Nova National Park. De naam Labrador komt van João Fernandes Lavrador, een Portugese ontdekkingsreiziger. Na slechte economische tijden als gevolg van de Grote Depressie en de naweeën van de deelname van Newfoundlanders aan de Eerste Wereldoorlog droeg Newfoundland zijn onafhankelijkheid in 1933 over aan het Britse Rijk. Op 31 maart 1949 werd Newfoundland de tiende en laatste provincie die bij de Canadian Confederation kwam. Pas op 6 december 2001 werd de naam van de provincie officieel gewijzigd naar Newfoundland en Labrador. 

Weer
Newfoundland wordt omringd door de Atlantische Oceaan en geen enkele plaats is meer dan 100 kilometer van de kust verwijderd. De oceaan heeft dan ook een grote invloed op het klimaat, dat een vochtig landklimaat is met koele zomers. De gemiddelde maximumtemperatuur in de zomer is 20 graden en in de winter is die net onder nul. In de winter valt er wel sneeuw, maar met name in St. John’s kan de sneeuwval de volgende dag gevolgd worden door regen, waardoor de sneeuw daar niet echt blijft liggen. 

St. John’s
St. John’s – niet te verwarren met Saint John in New Brunswick – is de hoofdstad van Newfoundland en ligt op de oostelijke punt van het Avalon Peninsula. De stad is gebouwd op heuvels die de haven omringen. Dit betekent dat veel straten schuin lopen en je een goed uitzicht hebt als je even van de kust af wandelt. Veel van de huizen in St. John’s zijn in vrolijke kleuren geschilderd. Ondanks het heuvelachtige terrein is het centrum goed te belopen. Met name Duckworth Street en Water Street zijn een bezoek waard met hun leuke kledingwinkels, souvenirwinkels en restaurants. Over restaurants gesproken: St. John’s staat bekend om zijn vele getalenteerde chef-koks die graag nieuwe dingen uitproberen. Door de ligging relatief dicht bij Engeland gaan veel Engelsen voor een lang weekend naar St. John’s om daar te genieten van de culinaire hoogstandjes en leuke winkels. George Street staat bekend om het levendige nachtleven met bars en uitgaansgelegenheden. De Murray Premises in het centrum is een National Historic Site met gerenoveerde oude vissershuizen en visverwerkingsplaatsen die tegenwoordig kantoren, restaurants, winkels en een boetiekhotel huisvesten. Een andere National Historic Site is Signal Hill, een heuvel die uitkijkt op St. John’s waar je de Cabot Tower vindt. Ook heeft St. John’s een groot stadspark: Pippy Park is een van de grootste stadsparken van Canada en biedt onder andere twee golfbanen, een grote camping, veel wandelpaden en andere recreatieve mogelijkheden. Bij het Railway Coastal Museum bevindt zich Mile Zero van de Trans Canada Trail. 

Avalon Peninsula
Naast St. John’s zijn er nog veel aantrekkelijke plaatsen op het Avalon Peninsula om te bezoeken. Zo is Bay Bulls, even ten zuiden van St. John’s, het vertrekpunt voor bootexcursies van Gatherall’s. Dit familiebedrijf biedt boottochten aan om walvissen en papegaaiduikers te spotten en in het juiste jaargetij kun je ook ijsbergen zien. Dit alles onder leiding van enthousiaste en deskundige gidsen.

Cape St. Mary’s Ecological Reserve aan de zuidwestpunt van het schiereiland staat bekend vanwege zijn kolonie aan zeevogels die hier hun nesten maken, een van de grootste van Noord-Amerika. De vogels nestelen op rotsen voor de kust en zijn vanaf het land te zien. Liefhebbers kunnen hier hun hart ophalen aan de vogels die hier in het voorjaar te vinden zijn, zoals meeuwen, alken, zeekoeten, jan-van-genten en aalscholvers, terwijl verschillende eendensoorten, duiven en drieteenmeeuwen hier overwinteren.

Het hele artikel lees je hier >>

Bogota is een van de meest fascinerende steden in Colombia en heeft een rijke geschiedenis die teruggaat tot de pre-koloniale periode. De stad, die nu de hoofdstad van Colombia is, heeft door de eeuwen heen een turbulente geschiedenis gekend, waarbij het door verschillende machten is veroverd en geregeerd. De oorspronkelijke bewoners van het gebied waar Bogota zich bevindt waren de Muisca, een inheems volk dat bekend stond om zijn goudambachten. In de 15e eeuw werd het gebied veroverd door de Inca's, die het toevoegden aan hun rijk. De Spaanse veroveraars kwamen in de 16e eeuw aan en slaagden er uiteindelijk in de Inca's te verdrijven en de controle over het gebied over te nemen.

Koloniale periode
De Spaanse kolonisten vestigden zich in Bogota en begonnen het gebied te ontwikkelen. In 1717 werd de stad officieel gesticht en begon het een belangrijke rol te spelen in de economie van de regio. Het werd een belangrijk centrum voor de handel in goud en zilver uit de nabijgelegen mijnen, en de stad groeide snel. Tijdens de koloniale periode werden de inheemse bevolking en de Afrikaanse slaven die naar de regio werden gebracht om te werken, onderdrukt en uitgebuit. Dit leidde uiteindelijk tot verschillende opstanden en rebellies, waaronder de beroemde Opstand van de Comuneros in 1781. Na de onafhankelijkheid van Colombia in 1819 werd Bogota de hoofdstad van de nieuwe natie. Het werd een belangrijk politiek en cultureel centrum, en een belangrijke speler in de Latijns-Amerikaanse onafhankelijkheidsbeweging. In de 20e eeuw werd de stad verder ontwikkeld en uitgebreid, met nieuwe wijken, wegen en gebouwen die werden gebouwd.

Politieke onrust
De geschiedenis van Bogota is echter niet zonder problemen. Het heeft verschillende periodes van politieke onrust en geweld gekend, waaronder de "La Violencia" (1948-1958) en het conflict tussen de overheid, guerrilla's en paramilitairen dat het land decennialang heeft geteisterd. Vandaag de dag is Bogota een bruisende stad met een rijke cultuur en geschiedenis. Het heeft veel te bieden aan toeristen, met musea, historische bezienswaardigheden, parken en uitstekende restaurants en cafés. Ondanks de uitdagingen die de stad heeft gekend, blijft het een belangrijke speler in de regio en een van de meest interessante steden in Zuid-Amerika.

Het hele artikel lees je hier >>

Natuurlijk reis je naar het zuidwesten van Amerika voor de Grand Canyon. Maar schoonheid zit ‘m niet alleen in deze onontkoombare trekpleister. Antelope Canyon in Utah is misschien niet zo bekend, maar overstijgt zeker alle verwachtingen van elke amateur-speleoloog. Er staat een klein indiaans bendelid op ons te wachten, tenminste daar lijkt onze gids op. Hij deelt ons mee dat de groep niet vertrekt tot een tienkoppige Duitse familie heeft afgerekend. Gekleed in een Tupac Shakur-T-shirt en laaghangende broek met opgerolde pijpen, neemt de jonge Navajo ons peinzend in zich op: eens kijken wie er vandaag onder de grond zal ‘breken’. Ik gok zelf op een van de zenuwachtig lachende Duitsers, die toerisme tot fashion statement hebben gemaakt: cowboyhoeden op en laarzen aan en allemaal voorzien van een digitale camera. Maar zelf ben ik ook niet helemaal gerust als onze gids ons dan uiteindelijk onder de grond leidt. ‘In augustus 1997 kwamen hier elf mensen om toen een flash flood de canyon in enkele seconden onder water zette’, zegt hij ernstig. We besluiten unaniem de wolkeloze lucht boven ons in de gaten te houden en volledig op de gids te vertrouwen.

Saai en schitterend
Utah staat bekend om twee dingen: mormonen en grillige rotsformaties omringd door uitgestrekte bossen. De mormonen hebben vooral gezorgd voor veel regels, zoals rookverboden per afstand. Het neemt niet weg dat het gros van de inwoners hartstikke vriendelijk is, maar enerverend is het sociale leven hier niet te noemen. Saaie, three horse towns herbergen behalve een mall alleen wat kleurloze motels en uitgestorven diners. Om acht uur gaat hier het licht uit, zo lijkt het. Je moet wat, met meerdere echtgenotes tegelijkertijd. Maar de natuur maakt alles goed. Utah is eenvoudig spectaculair. The Beehive State herbergt een schat aan national en state parks, zoals Zion, Arches en Bryce. Over het algemeen ziet het landschap eruit alsof iemand miljoenen jaren geleden aan de toplaag van de aarde rukte en verder aan zijn lot heeft overgelaten. Een lot dat leidde tot enorm verweerd gesteente, dat te pas en te onpas aan de horizon opduikt. Geologen die hier komen, gaan nooit meer weg: aardlagen vanaf het begin der tijden liggen hier langs de snelweg gewoon voor het oprapen. Wij begeven ons over een moment onder die aardlagen, diep onder de grond.

Slot canyons
In het uiterste zuiden van Utah ligt Antelope Canyon. Dit gebergte bestaat uit twee slot canyons aan Highway 98 richting Lake Powell: een man made oase in het voor de rest vrij oninteressante woestijngebied. Slot canyons zijn scheuren in de zachte zandsteengrond, die door wind- en watererosie zijn uitgehold tot van bovenaf bijna onzichtbare groeven. Vanbinnen ontstaan door water en wind prachtige natuurlijke steensculpturen, die door de ongewone lichtval van de zon door de spleet aan het oppervlak extra goed uitkomen. In Utah stikt het van dit soort juweeltjes, maar geen enkele slot canyon krijgt zoveel bezoek als Antelope Canyon. Midden in het LeChee Navajo-gebied, vlakbij Page in Arizona, liggen Upper en Lower Antelope. Alleen al gezien de toegangsprijs is het geboden spektakel op zijn minst uniek te noemen: met maar liefst negentien dollar dendert Antelope zelfs een dagkaart voor de Grand Canyon voorbij. Zes dollar hiervan is voor een zogenaamde Navajo-permit, die recht geeft op het kopen van een toegangskaartje voor een van de twee gedeeltes: tien dollar voor Upper en dertienvijftig voor Lower Antelope. De twee mijl tussen Upper en Lower moet je overigens verplicht afleggen in een jeep, wat de uitbaters van Upper Antelope al veel geld heeft opgeleverd. Fotografen schijnen de exacte locatie van dit natuurwonder trouwens angstvallig verborgen te houden; de ter plekke geschoten plaatjes zijn een hit op elke verjaardag. Gelokt door reisgidsen en enthousiaste verhalen, staan ook wij hier dan eindelijk. In de brandende zon, met tien Duitsers, drie Japanners en een Navajo ex-bendelid als gids. De tour kan beginnen, wat ons betreft.

Het hele artikel lees je hier >>

Turku is de oudste stad van Finland en is gelegen aan de Zuid-Finse kust. De stad heeft een rijk verleden en was ooit de hoofdstad van Finland. Turku heeft een rijk cultureel erfgoed en is rijk aan historische bezienswaardigheden, zoals de Turku-kathedraal, het Sint-Ansgar-klooster en het Slot van Turku. Turku is ook bekend om zijn bruisende culturele scene, met verschillende musea, theaters en concertzalen. Een van de bekendste musea in de stad is het Finlands Natuurhistorisch Museum, dat een indrukwekkende collectie van natuurkundige objecten heeft. De stad heeft ook een levendige foodscene, met verschillende restaurants die de traditionele Finse keuken serveren, zoals aardappelen, worstjes en vleesballetjes. Er zijn ook veel koffiehuizen en cafés waar bezoekers koffie en andere drankjes kunnen proeven.

De historie van Turku
Turku is de oudste stad van Finland en heeft een rijk verleden dat teruggaat tot de 13e eeuw. De stad werd opgericht door de Zweden en was ooit de hoofdstad van Finland. In de 15e eeuw werd Turku de zetel van de bisschop van Finland en werd het een belangrijk cultureel en religieus centrum. In de 16e eeuw werd Turku het centrum van de Finse handel en werd het een belangrijke havenstad. In de 17e en 18e eeuw werd Turku ook een belangrijk centrum voor de Finse cultuur, met de oprichting van de eerste Finse universiteit en de eerste Finse bibliotheek. In de 19e eeuw werd Turku de hoofdstad van het Russische Rijk en werd het een belangrijk centrum voor industrie en economie. In de 20e eeuw werd Turku de tweede grootste stad van Finland en bleef het een belangrijk centrum voor cultuur, handel en industrie.

Enkele bezienswaardigheden in Turku
Turku-kathedraal
De Turku-kathedraal is een indrukwekkende gotische kathedraal die dateert uit de 13e eeuw. Het is de oudste kathedraal van Finland en is een belangrijk historisch en religieus centrum. De kathedraal heeft prachtige interieurs, met kunstwerken uit de Middeleeuwen en de Renaissance.

Slot van Turku
Het Slot van Turku is een prachtig renaissance-kasteel dat dateert uit de 16e eeuw. Het kasteel is nu een museum en biedt bezoekers een kijkje in het leven van de adel in de Middeleeuwen. Het kasteel heeft prachtige tuinen en een indrukwekkend interieur, met antieke meubels en kunstwerken.

Sint-Ansgar-klooster
Het Sint-Ansgar-klooster is een indrukwekkend klooster dat dateert uit de 13e eeuw. Het is nu een museum en biedt bezoekers een kijkje in het leven van de monniken in de Middeleeuwen. Het klooster heeft prachtige kapellen en een indrukwekkende bibliotheek met oude manuscripten.

Het hele artikel lees je hier >>

Salar de Uyuni, gelegen in het zuidwesten van Bolivia, is de grootste zoutvlakte ter wereld. Het strekt zich uit over meer dan 10.000 vierkante kilometer en is een van de meest ongerepte en indrukwekkende natuurwonderen op aarde. De schoonheid en de omvang van de zoutvlakte trekken elk jaar duizenden bezoekers aan en zijn een must-see bestemming voor elke reiziger die Zuid-Amerika bezoekt. De zoutvlakte van Uyuni is ontstaan uit prehistorische meren die werden gevormd door de opheffing van de Andes. De meren zijn langzaam opgedroogd en hebben een dikke laag zout achtergelaten die in sommige gebieden wel 10 meter dik is. Het zout is van hoge kwaliteit en wordt nog steeds gewonnen in de regio. De inheemse bevolking, de Aymara en de Quechua, hebben eeuwenlang van het zout geprofiteerd. Ze gebruikten het voor zowel voedsel als voor handel. Tegenwoordig zijn er nog steeds zoutmijnen in de regio en is het zout een belangrijk onderdeel van de lokale economie.

Toerisme in Salar de Uyuni
De zoutvlakte van Uyuni is een van de meest populaire toeristische bestemmingen in Bolivia. Het gebied biedt een adembenemend uitzicht op de met zout bedekte vlaktes en de vulkanen in de omgeving. Een van de meest opvallende kenmerken van de zoutvlakte is de spiegelachtige reflectie die wordt gecreëerd wanneer het zout nat is. Dit zorgt voor een uniek en spectaculair landschap dat overal ter wereld ongeëvenaard is.

Er zijn verschillende manieren om Salar de Uyuni te verkennen, waaronder tours per jeep, fiets, of te voet. Veel van deze tours bieden ook de mogelijkheid om de nabijgelegen lagunes, vulkanen en geisers te bezoeken. Er zijn ook mogelijkheden om te kamperen op de zoutvlakte en te genieten van een onvergetelijke zonsopgang of zonsondergang.

Het hele artikel lees je hier >>

Michiel Vos schuift regelmatig aan bij talkshows en werkt voor het Belgische VRT en diverse Neder­landse omroepen (radio en TV) en is als commentator te zien bij het Amerikaanse MSNBC en het Franse BFM business. Michiel werd in 2009 Amerikaans staatsburger tijdens een ceremonie op Ellis Island en gebruikte dat gegeven in zijn TV serie My America – over zíjn Amerika, gemaakt voor de VRT & VPRO. ‘Ik probeer een brug te slaan tussen het Amerika van mijn tijd in UMass en het Amerika van mijn schoonmoeder in Washington DC.’

‘Op mijn 18e studeerde ik één jaar aan de University of Massachusetts, mijn ultieme introductie in ‘gewoon’ Ame­rika: UMass is geen Yale of Harvard, ik was omringd door hele gewone Amerikanen die niks wisten van old Europe. Het was barbecues, football games en veel bier, weinig studie. Daarna studeerde ik rechten in Am­sterdam en werd advocaat bij Pels Rijcken & Droogleever Fortuijn – het kantoor van de Landsadvocaat, dat optreedt namens de Nederlandse Staat.’

Terug naar Amerika
In 2000 had Michiel genoeg van de advocatuur en ging terug naar Amerika om te werken met RTL 4 correspondent Max Westerman. Het waren de presidentsverkiezingen van George W. Bush tegen Gore. ‘Toen ik terugkwam zag ik tijdens het Amsterdams documentairefestival IDFA Journeys with George, een documentaire over diezelfde George W. Bush: de presidentskandidaat, ‘achter de scher­men’ van zijn campagne gefilmd door de Amerikaanse filmmaakster Alexandra Pelosi, die nota bene in de zaal zat. Zij was in Amsterdam op Europese tournee met haar documentaire. We raakten in gesprek op het Leidseplein en... laat ik zeggen dat ik 6 maanden later naar New York verhuisde. Inmiddels zijn we getrouwd en maken we samen documentaires voor HBO. Via mijn relatie met Alexandra kwam ik tot achter de schermen van de Ameri­kaanse politiek terecht met haar moeder, voormalig Speaker of the House, Nancy Pelosi (D-CA).’

Het hele artikel lees je hier >>

In het zuiden van Tsjechië, nabij het bekende Lipnomeer, is recent een nieuw wandelpad geopend. Het natuurpad gaat langs de vijver Olšina en was decennialang militair terrein. De wandeling duurt iets minder dan twee uur en voert door een afwisselend landschap van droge en natte bossen, weilanden, wetlands en moerassen. Het Olšina Trail is een wandelroute in Tsjechië die loopt door de prachtige natuur van het Boheemse Woud. Het is een relatief nieuwe trail die in 2012 werd geopend, maar de geschiedenis van het gebied gaat veel verder terug.

Houten constructies door een gevarieerd terrein
De Olšina Trail gaat door een omgeving dat decennialang verboden terrein was. Het voormalig militair gebied werd in 2016 geopend en in 2020 volgden de eerste wandelaars het natuurpad van Olšina. Door het drassige landschap werd besloten om het parcours te vernieuwen en sinds vorig jaar kunnen bezoekers op een comfortabele manier de wandeling maken. Er zijn houten vlonderpaden die boven de wetlands en rond de 120 hectare grote Olšina-vijver zijn geplaatst. Het pad is aangevuld met uitzichtpunten en leuke attracties. Er is een drijvende pier, een brug geïnspireerd op een beverdam, een uitkijkpost die alleen bestaat uit een ladder en een gigantisch vogelnest.

Ongerept genieten in Zuid-Bohemen Het Olšina-pad ligt tussen de plaatsen Český Krumlov en Horní Planá in het Nationale Park Boheemse Woud (Tsjechisch: Šumava). Het natuurpad voert je door drasland en de vijver is een beschermd vogelgebied. Het is de thuisbasis van de knobbelzwaan, bosleeuwerik en zeearend. De wandeling start bij het moderne bezoekerscentrum waar een restaurant en parkeergelegenheid is. Bezoekers kunnen ook met de trein komen. De vijver ligt op vijf kilometer van het station Horní Planá en er is een halte in Hodňov, op slechts een paar meter van het bezoekerscentrum. Het natuurpad is het gehele jaar open en met mooi weer ook geschikt voor kinderwagens. Doordat het pad door een drassig gebied voert, is er met veel regen wel kans dat de natuurlijke voetpaden modderig zijn.

Het Boheemse Woud is een bergketen in Centraal-Europa die zich uitstrekt over Tsjechië en Duitsland. Het gebied heeft een rijke geschiedenis die teruggaat tot de Middeleeuwen, toen het werd bewoond door Boheemse en Beierse stammen. In de 16e eeuw werd het gebied geannexeerd door het Habsburgse Rijk, en het bleef onder Oostenrijks-Hongaars gezag tot het einde van de Eerste Wereldoorlog.

Het hele artikel lees je hier >>

Gabrielle Pot heeft iets met het Midden-Oosten, en ze bezocht al vele landen in dit deel van de wereld. Onlangs organiseerde ze voor een kleine groep een reis naar Iran en bezocht naast Teheran onder meer Qom, Kashan, Esfahan, Yazd en Shiraz. Ze denkt met weemoed terug aan de gouden koepels op de moskeeën, de blauw betegelde minaretten, het leven op straat, de bazaars en winkeltjes, maar vooral aan de mensen. We zijn onderweg naar Qom. In 816 stierf hier Fatima, de zus van de achtste Imam Reza, waarna de stad een bedevaartsoord werd. We mogen, de vrouwen ingepakt in broeierig nylon, het complex betreden. Het is druk, we zijn er tijdens het middaggebed. Gebedsruimtes mogen we niet in, wel de doorgangen en de pleinen. Ik voel me niet onwelkom en ik kijk mijn ogen uit. Gouden koepels, tegeltjes, schitterend glas en spiegels, en overal mensen.

Zo zijn er elke dag nieuwe ontmoetingen, gesprekken in vaak moeizaam Engels. Het contact met onze gids Maryam en onze chauffeur Mehdi is geweldig. Maryam weet alles van haar land, de hele geschiedenis schudt ze zo uit haar mouw. Mehdi brengt ons met zijn bus overal naar toe en verzorgt heerlijke lunches en staat ons steeds op te wachten met een kopje thee.

Kashan
Verborgen in de smalle straatjes van Kashan liggen de prachtige huizen van kooplieden, gebouwd in de tweede helft van de negentiende eeuw toen dit een welvarende stad was. Nu mag iedereen hier binnen en we verwonderen ons over de verfijnde architectuur, het stucwerk, de koele tuinen. Na een bezoek aan de oude hammam en de moskee, worden we losgelaten in de bazaar. Ik krijg er nooit genoeg van, in elke stad geniet ik van de oude overkoepelde straatjes met het mooie licht, van de drukte, de mannen in hun winkeltjes met kleding, kruiden, goud, tapijten, speelgoed, en van de vrouwen die hier nog steeds hun dagelijkse boodschappen komen doen. Een hele klas schoolmeiden stort zich met hun mobieltjes op ons, en uiteindelijk fotografeert iedereen iedereen, plezier alom.

Vanuit Kashan reizen we naar Aby­aneh, een traditioneel Zoro­astrisch dorp hoog in de bergen, opgetrokken uit rode aarde met houten balkonnetjes aan de huizen. De vrouwen gaan gekleed in rokken tot op de kuiten -officieel te kort- en gebloemde omslagdoeken. We krijgen een rondleiding door de vrouwelijke burgemeester.

Via Natanz bereiken we Esfahan. Het heeft een prachtig plein met twee moskeeën waarvan de kleine vrouwenmoskee ontroert. Dan het Ali Qapu Paleis, de Jameh Moskee, het Chehel Sotun Paleis met zijn schilderingen en tuinen en de Armeense wijk, en natuurlijk loop ik even door de bazaar. Op de bruggen - waar de Esfahani's hun vrije dag doorbrengen - wordt gezongen. Enkele jongeren nemen een lied over van een oudere man. Daarna zingen ze samen en wanneer het afgelopen is wordt er geklapt en zet iemand een nieuw lied in. Alles in harmonie, schijnbaar moeiteloos, met aandacht en plezier.

Het hele artikel lees je hier >>

Alcatraz, het iconische eiland in de Baai van San Francisco, heeft door de jaren heen een aura van mysterie en fascinatie gecreëerd. In dit artikel zullen we de rijke geschiedenis van het eiland verkennen, de verhalen over de beruchte gevangenen die daar vastzaten, en de unieke eigenschappen van dit ongrijpbare eiland. Oorspronkelijk bekend als 'La Isla de los Alcatraces' of 'Het Eiland van de Pelikanen', werd Alcatraz voor het eerst ontdekt door de Spaanse ontdekkingsreiziger Juan Manuel de Ayala in 1775. In de daaropvolgende jaren werd het eiland gebruikt als militair fort en verdedigingspunt.

Militair fort
In 1850 werd Alcatraz officieel door de Amerikaanse regering in gebruik genomen als militaire basis. Het eiland was strategisch gelegen, met een uitstekend zicht op de ingang van de Baai van San Francisco, waardoor het ideaal was voor verdedigingsdoeleinden. Gedurende deze tijd werden er talrijke verdedigingswerken gebouwd, zoals Fort Alcatraz en de bijbehorende geschutskoepels.

Overgang naar een federale gevangenis
Naarmate de tijd verstreek, veranderde de rol van Alcatraz van een militair fort naar een militaire gevangenis. Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog werden hier gevangenen vastgehouden, en het eiland werd later ook gebruikt om indianen op te sluiten die tegen het Amerikaanse gezag in opstand kwamen. In 1934 werd Alcatraz een federale gevangenis, onderdeel van het Amerikaanse Ministerie van Justitie.

De beruchte gevangenen van Alcatraz
Alcatraz staat bekend om de beruchte criminelen die het als thuisbasis had. Enkele van de meest bekende gevangenen zijn Al "Scarface" Capone, Robert "Birdman" Stroud en George "Machine Gun" Kelly. Deze gevangenen werden naar Alcatraz gestuurd vanwege de zwaarbeveiligde omgeving en de reputatie van het eiland als een ontsnappingsvrije gevangenis.

Ontsnappingspogingen
Ondanks de reputatie van Alcatraz als een onneembare gevangenis, waren er talrijke ontsnappingspogingen. De meest beroemde hiervan is de ontsnapping van 1962, waarbij Frank Morris, John Anglin en Clarence Anglin hun cellen verlieten via een uitgehouwen ventilatiekanaal. Hoewel hun lichamen nooit zijn gevonden, wordt algemeen aangenomen dat ze zijn verdronken tijdens hun poging om de gevaarlijke wateren van de Baai van San Francisco over te steken.

Het hele artikel lees je hier >>

Chili is met een lengte van 4300 kilometer het langste land ter wereld. Nico de Boer bezocht de dunst bevolkte regio XI in Patagonië. De conclusie: Chili is een schitterend ruig land waar je niet lang genoeg kunt blijven. Als de Portugese ontdekkingsreiziger Fernao Magelhães in 1520 een zuidelijke vaarroute door de staartpunt van Zuid Amerika aantreft en op Tierra del Fuego aan land gaat, stuit hij op buitengewone grote voetafdrukken van de Tehuelche Indianen. Hij noemt deze mensen Patagones (Big Foot) en Patagonië krijgt haar naam. 

De Chileense schrijfster Isabel Allende beschrijft haar land als de plek waar de oceaan happen neemt van de aarde en waar het Zuid-Amerikaanse continent in eilanden uiteenvalt. Het gaat vooral op voor Patagonië in het zuiden. Het 150 kilometer brede Chili, dat 'land waar de aarde ophoudt' betekent, ligt ingesloten tussen de hoge bergen van de Andes in het oosten en de dieptes van de Stille Oceaan in het westen. De Atacama woestijn is de natuurlijke, maar vrijwel onneembare grens in het noorden, terwijl de zuidelijk gelegen ijskappen van Antarctica en Vuurland het 4300 kilometer lange Chili verder van de buitenwereld afsluiten.

Buiten de gebaande paden
Als Charles Darwin in 1834 Kaap Hoorn rondvaart met zijn beroemde schip The Beagle en de ijskappen van Terra del Fuego achter zich laat, ziet hij land waar het ijs eindigt. Zo komt de huidige XI región Aisén aan haar naam, wat een verbastering van ‘Ice End’ is. Aisén is met slechts tachtigduizend inwoners (een per vierkante kilometer) de dunst bevolkte provincie van Chili. De helft van deze mensen woont in provinciehoofdstad Coyhaique. Na de voltooiing van de Carretera Austral (Zuidelijke Weg) ontwikkelt de regio zich geleidelijk. Een groot deel van de dorpen is nu bereikbaar per auto. Toch kun je stellen dat Aisén met zijn ontoegankelijke bossen, ijskappen en berggebieden de laatste échte wildernis van Chili is. Met de sfeer van een pioniersgebied. Het is er ruig en heel mooi. Echt een regio voor reizigers die avontuur zoeken buiten de gebaande paden!

Verliefd
Dat laatste moet Marcel Sijnesael ook gedacht hebben toen hij dertien jaar geleden in het midden van Aisén zijn Patagonian BaseCamp startte. Deze Nederlandse avonturier en pionier volgde zijn hart en wisselde zijn kantoorbaan in de Rotterdamse haven in voor een lodge in de ruige wildernis van Chileens Patagonië, in het dorp La Junta om precies te zijn. De lodge ontwierp en bouwde hij zelf. “Toen ik hier in 1996 tijdens een wereldreis verbleef, was ik op slag verliefd.” Zo snel kan het gaan in Chili. 

Gasten kunnen tijdens een verblijf in de lodge rekenen op avontuur. De term BaseCamp wekte die verwachting natuurlijk al een beetje. Door de ontelbare riviertjes en beekjes  trekt Marcel vooral visliefhebbers aan. Ze kunnen op talrijke plekken hun hengel uitgooien. En ook zij worden zonder uitzondering allemaal verliefd. “Dit was een week die ik nooit zal vergeten”, aldus Matt uit het Amerikaanse Colorado op de website van BaseCamp. “Het was zo gezellig, het was alsof ik met familie was. Het vissen was geweldig!” André uit Los Angeles is ook enthousiast. “Dit is een schitterende en heel speciale plek.”

Zuid-Amerikaanse rodeo 
In Coyhaique is het Nómades Boutique gevestigd; niet zomaar een hotel. Naast een heerlijke slaapkamer, met geweldig uitzicht op de Coyhaique rivier en de imposante bergen, ademt het hotel ook culturele historie. Je zou het een museumhotel kunnen noemen. Bezoekers wanen zich vele tijdperken terug toen hier de Tehuelches indianen als nomaden leefden en op herten en guanaco’s joegen. Hun gewoontes en tradities zijn aan de muren terug te vinden op talloze op doek geprinte foto's. 

Het hele artikel lees je hier >>

Waar kun je nog een meerdaagse treinreis maken zonder het land te verlaten? Het antwoord is Canada! Reis een keer van oost naar west – of omgekeerd – met de iconische Canadian en ervaar hoe het geweest moet zijn om in het midden van de vorige eeuw dwars door de indrukwekkende Rocky Mountains en het achterliggende prairielandschap te reizen. GoCanada geeft je een goed beeld van het wel en wee tijdens deze bijzondere Canadese treinreis. Misschien ben ik bevooroordeeld omdat ik gek ben op treinreizen, maar al ruim voor vertrek sta ik te popelen om aan boord te gaan van The Canadian. Deze iconische trein, die het oosten van Canada met het westen verbindt, reed op 24 april 1955 voor het eerst van Toronto naar Vancouver. Onze reis begint bij het prachtige Pacific Central Station in Vancouver: een mooi oud treinstation gebouwd in 1917 met een indrukwekkende hal met hoge plafonds. Net als in de film.

Modeltreintjes
We checken onze koffers in, net alsof we reizen per vliegtuig, en kunnen onze handbagage bij ons houden. Aan boord van The Canadian zijn er verschillende klasses: Economy, Sleeper Plus en Prestige (zie kader). Mijn reisgenoot en ik reizen in Sleeper Plus en melden ons bij de balie waar we mogen aangeven in welke shift we het diner willen gebruiken. Vervolgens mogen we de lounge in, waar we koffie, thee en lekkere koekjes mogen pakken. We nemen plaats aan een tafeltje op het perron en zien de bedrijvigheid van het bevoorraden van de trein en de bagage die in de bagagerijtuigen wordt geplaatst. Al snel raken we in gesprek met medereizigers, waar blijkt dat verschillende mannen modeltreintjes sparen, net zoals mijn man. Ook blijken de meesten al vaker met The Canadian gereisd te hebben en horen we al wat van hun ervaringen.

Enorm lange trein
Onze trein is zo lang, dat hij op het station wordt gesplitst over twee perrons. Bij vertrek wordt er weer één trein van gemaakt. Op een gegeven moment gaat het hek open en wandelen we langs de trein op zoek naar onze wagon. Daar aangekomen worden we hartelijk welkom geheten door onze conciërge. Er is één conciërge per twee rijtuigen en één per Prestige Class-rijtuig. We maken het onszelf gemakkelijk in onze hut. De hutten in Sleeper Plus hebben twee verschuifbare stoelen, die ’s avonds opgeklapt worden en dan verschijnt er een stapelbed. Tevens beschikt de hut over een eigen wastafel en toilet, en is er een centrale douche in elk rijtuig. Handdoeken tref je aan in je eigen hut en extra kun je altijd vragen aan de conciërge. Kort na vertrek stelt onze conciërge zich aan ons voor en krijgt het hele rijtuig uitleg over de gang van zaken, hoe de nooduitgang werkt en hoe je aan kunt geven dat je bed uit- of ingeklapt mag worden.

Het leven aan boord
Met de andere passagiers uit Sleeper Plus worden we uitgenodigd voor een glaasje champagne als welkomstdrankje in het panoramarijtuig. Er zijn verschillende van deze ‘wagons met uitzicht’, die elk gekoppeld zijn aan een rijtuig voor algemeen gebruik. Zo liggen er kranten en tijdschriften, kun je een spelletje spelen en is er overdag fruit of koffie voor een opkikker. In het begin is het panoramarijtuig de populairste wagon, maar gaandeweg is de bezetting beter gespreid. Een medewerker van het restauratierijtuig loopt tijdig door de trein om aan te kondigen dat het tijd is voor een bepaalde shift om aan tafel te gaan. De vierpersoonstafels zijn mooi gedekt met linnen tafelkleden en glimmend bestek. Je voelt de grandeur van het reizen in vervlogen tijden. Je deelt de tafel elke keer met andere reizigers en zo ontstaan leuke gesprekken. We ontmoeten veel Canadezen en Amerikanen, en een verdwaalde mede-Europeaan.

Overheerlijk
Het diner bestaat uit drie gangen: een voorgerecht, keuze uit verschillende hoofdgerechten en tot slot keuze uit twee overheerlijke taarten, die dagelijks wisselen. Vooral de chocoladetaart is om je vingers bij af te likken, maar ook de andere taarten zijn heerlijk – houd dus wat ruimte over voor deze treintaartjes! Afsluitend is er koffie en thee. De menu’s wisselen dagelijks en worden zo veel mogelijk afgestemd op de streek die we doorkruisen. Zo genieten we van een overheerlijke tournedos, cajun zalm en eend; allemaal even lekker. Een wijntje of biertje is tegen betaling bij te bestellen. Elke avond geef je aan in welke shift je de volgende dag wil lunchen en dineren. Meestal zijn er twee shifts en soms zelfs drie, afhankelijk van de drukte aan boord.

Sleepy time
De eerste nacht slapen we nog wat onrustig en worden we regelmatig wakker van de geluiden van de trein. We staan lekker vroeg op en het blijkt al gezellig druk met medereizigers. De steward vertelt ons dat dit alleen de eerste ochtend het geval is. Daarna raken mensen gewend aan het ritme van de trein en komen ze meer gespreid ontbijten. Dit blijkt inderdaad te kloppen, want de rest van de nachten slapen we prima en is er meteen plaats als we willen ontbijten. Ook bij het ontbijt zijn er dagelijks wisselende keuzes uit omelet, pannenkoeken, muffins, eieren en vegetarische opties. Ook allemaal weer even lekker klaargemaakt en een goed begin van de dag!

Eerste stop: bergdorp Jasper
Maandag vertrekken we eind van de middag uit Vancouver en rijden we de Fraser Valley in. ’s Ochtends zien we de Rocky Mountains in de verte opdoemen en dan duurt het niet lang totdat onze eerste stop nadert: het bekende bergdorp Jasper. Hier hebben we 1,5 uur om de benen te strekken en het dorp te verkennen. We kennen het gezellige dorp goed en het is leuk hier weer even te zijn. Het stationnetje ligt tegen het centrum aan, dus je loopt zo naar de winkeltjes en lunchrooms. Ondertussen worden de ramen van de panoramarijtuigen met een hoogwerker schoongemaakt en wordt afscheid genomen van een van de drie locomotieven. Dit derde trekpaard was nodig om ons over de bergen te krijgen, maar is op de prairie niet meer nodig. Bij terugkomst laat je je treinkaartje zien en mag je weer aan boord.

Lees het hele artikel hier >>

Het Müritz National Park, gelegen in het noordoosten van Duitsland, is het grootste beschermde natuurgebied in het land. Het park werd opgericht in 1990 en beslaat een gebied van meer dan 322 km², dat zich uitstrekt van de oevers van het Müritzmeer tot aan het idyllische landschap van het voormalige Oost-Duitsland. Het park wordt gekenmerkt door uitgestrekte bossen, meren, moerassen en rivieren, die een thuis bieden aan een verscheidenheid aan wilde dieren en planten. Het park heeft een belangrijke rol gespeeld in de bescherming en het behoud van verschillende soorten inheemse dieren, waaronder otters, bevers, elanden, edelherten en wilde zwijnen. Er zijn meer dan 230 vogelsoorten te vinden in het park, waaronder zeearenden, visarenden, ooievaars en verschillende soorten uilen.

Een van de meest opvallende kenmerken van het park is het Müritzmeer, dat meer dan een derde van het park beslaat. Het meer is een belangrijke toeristische attractie en biedt tal van recreatiemogelijkheden, waaronder zwemmen, vissen, zeilen en kajakken. Het meer is ook de thuisbasis van verschillende eilanden, waaronder het pittoreske eiland Havel en het vogeleiland Schilfinsel. Naast het Müritzmeer zijn er in het park verschillende andere meren te vinden, waaronder de Kölpinsee en de Fleesensee. Deze meren zijn omgeven door prachtige bossen en bieden tal van mogelijkheden voor wandelen en fietsen. Er zijn ook verschillende uitkijktorens en observatieposten in het park, waar bezoekers kunnen genieten van een prachtig uitzicht op het omliggende landschap en de wilde dieren die er leven.

Een van de meest populaire attracties in het park is de Bear Forest, waar bruine beren in een natuurlijke omgeving kunnen worden waargenomen. Het Bear Forest is opgezet om deze dieren te beschermen en bezoekers kunnen de beren bekijken vanuit speciaal ontworpen kijkhutten en platforms. Het park heeft ook een educatief centrum waar bezoekers meer te weten kunnen komen over de bescherming en het behoud van de inheemse flora en fauna. Het Müritz National Park biedt het hele jaar door tal van activiteiten en evenementen voor bezoekers, waaronder georganiseerde wandelingen, fietstochten en boottochten. In de winter kunnen bezoekers genieten van langlaufen en sneeuwschoenwandelen, terwijl de herfst een ideale tijd is om paddenstoelen te zoeken en te genieten van de prachtige herfstkleuren.

Het park heeft ook verschillende accommodatiemogelijkheden voor bezoekers, waaronder campings, vakantiehuizen en hotels. Er zijn ook verschillende restaurants en cafés in het park waar bezoekers kunnen genieten van lokale gerechten en dranken. Het Müritz National Park een prachtige kans om te genieten van de natuurlijke schoonheid en biodiversiteit van Duitsland. Het park is een belangrijke toeristische attractie voor zowel lokale bezoekers als internationale toeristen en biedt een geweldige kans om te ontspannen, te genieten van de buitenlucht en te leren over de inheemse flora en fauna van het land.

Het hele artikel lees je hier >>

Petra, gelegen in het zuiden van Jordanië, is een historische stad die bekend staat om zijn spectaculaire architectuur en rijke geschiedenis. De stad werd gesticht door de Nabateeërs in de 4e eeuw voor Christus en bloeide op als een belangrijke handelsstad in de regio. 

De Nabateeërs waren een nomadisch volk dat bekend stond om hun vaardigheid in de handel en hun vermogen om water te beheren in droge woestijngebieden. Petra was een belangrijk knooppunt op de handelsroutes die de regio doorkruisten, en de stad profiteerde van de handel in goederen zoals zijde, specerijen en wierook. De stad was ook beroemd om zijn unieke architectuur, waarbij veel gebouwen in rotsen waren uitgehouwen.

Petra was een bloeiende stad tot de 2e eeuw na Christus, toen het werd veroverd door het Romeinse Rijk. Onder Romeinse heerschappij bleef Petra een belangrijk handelscentrum en de stad werd verder ontwikkeld met nieuwe gebouwen en wegen.

In de 7e eeuw na Christus werd Petra veroverd door de islamitische legers van Arabië. De stad bleef een belangrijk centrum van handel en cultuur onder islamitische heerschappij en werd verder ontwikkeld met nieuwe moskeeën en andere islamitische architectuur.

Het hele artikel lees je hier >>

Als je op zoek bent naar een fascinerende blik in de geschiedenis en cultuur van Thailand, dan is een bezoek aan de historische stad Ayutthaya een must-see bestemming. Deze oude stad was ooit de hoofdstad van het Koninkrijk Ayutthaya en is nu een UNESCO-werelderfgoed. Het is gelegen op ongeveer 80 km ten noorden van Bangkok en biedt een prachtige reis terug in de tijd. Ayutthaya was een belangrijke handelspost en cultureel centrum in Zuidoost-Azië in de 14e tot de 18e eeuw. De stad was het toneel van vele belangrijke gebeurtenissen in de Thaise geschiedenis en is rijk aan historische monumenten. Tijdens je bezoek aan Ayutthaya kun je vele prachtige overblijfselen uit die tijd bewonderen, zoals de ruïnes van oude tempels en paleizen.

Een van de belangrijkste attracties van Ayutthaya is het Ayutthaya Historical Park. Dit park is de thuisbasis van vele prachtige tempels en paleizen, zoals de Wat Mahathat, Wat Ratchaburana, en Wat Phra Si Sanphet. De tempels zijn prachtig bewaard gebleven en bieden een unieke blik in de boeddhistische architectuur en kunst uit de oude tijd. Een andere populaire attractie in Ayutthaya is de Wat Chaiwatthanaram. Deze tempel ligt aan de westelijke oever van de rivier de Chao Phraya en is een prachtig voorbeeld van de Khmer-stijl van architectuur. De tempel werd gebouwd in 1630 en diende als een belangrijk religieus centrum in die tijd. Het is ook een geweldige plek om te genieten van een prachtig uitzicht op de rivier.

Ook een populaire attractie is de Bang Pa-In Summer Palace, ook wel bekend als het Koninklijk Zomerpaleis. Dit paleis werd in de 17e eeuw gebouwd en diende als een toevluchtsoord voor de koningen van Ayutthaya in de hete zomermaanden. Het paleis is een prachtig voorbeeld van de Thaise architectuur en is omgeven door prachtige tuinen en vijvers. Naast de historische monumenten heeft Ayutthaya ook een bruisende lokale markt, waar je heerlijk Thais eten kunt proeven en souvenirs kunt kopen. Het is ook een geweldige plek om te fietsen en te genieten van het landschap.

Bang Pa-In Summer Palace
Bang Pa-In Summer Palace, ook wel bekend als het Koninklijk Zomerpaleis, is een prachtig paleiscomplex gelegen in Ayutthaya, ongeveer 60 km ten noorden van Bangkok in Thailand. Het paleiscomplex is gebouwd in de 17e eeuw en diende als een toevluchtsoord voor de koningen van Ayutthaya in de hete zomermaanden. Het Bang Pa-In Summer Palace complex bestaat uit verschillende gebouwen en tuinen die zijn ontworpen in een combinatie van Thaise, Chinese en Europese architectuur. Het complex werd tijdens de jaren van de Ayutthaya en de Rattanakosin Kingdoms gerestaureerd en uitgebreid, waardoor het een mix is geworden van verschillende bouwstijlen.

Een van de hoogtepunten van het paleiscomplex is het Hoofdpaleis, ook wel bekend als de Phra Thinang Aisawan Thiphya-Art. Dit prachtige houten paviljoen ligt in het midden van een vijver en biedt een adembenemend uitzicht op het omliggende landschap. Het paviljoen is versierd met prachtige houtsnijwerken en mozaïeken, en is een van de meest gefotografeerde plekken van het paleiscomplex. Ook interessant is de Phra Thinang Warophat Phiman, het Koninklijk Paleis van Waardering en Liefde. Dit paleis is een prachtig voorbeeld van de Europese architectuur en heeft een prachtige veranda met een gewelfd plafond. Binnen vind je verschillende zalen die rijk zijn versierd met kunstwerken en antieke meubels.

Het hele artikel lees je hier >>